OSPF: Cost, Router IDs and Link-State AdvertisementsOSPF: تێچوو، ناسێنەرەکانی ڕێدۆز و LSAـەکان

RIP is easy to set up, but in a real network it has three weak points. It counts only hops, so a slow link and a fast link look the same to it. A path can have at most 15 hops. And every router sends its whole table every 30 seconds, so news of a change travels slowly. OSPF (Open Shortest Path First) was built for bigger networks: one OSPF network can hold hundreds or thousands of routers, it looks at the speed of every link, and it sends only what has changed. In the picture RIP and OSPF choose different paths from R1 to R4.

RIP ئاسان ڕێک دەخرێت، بەڵام لە ڕایەڵەیەکی ڕاستەقینەدا سێ کەموکوڕیی گەورەی هەیە. تەنیا بازەکان (Hop) دەژمێرێت، بۆیە بەستەرێکی خاو و بەستەرێکی خێرا لای ئەو وەک یەکن. ڕێگەیەک دەتوانێت لانیزۆر ⁦15⁩ بازی هەبێت. هەروەها هەموو ڕێدۆزێک هەر ⁦30⁩ چرکە جارێک هەموو خشتەکەی دەنێرێت، بۆیە هەواڵی گۆڕانێک بە هێواشی دەگات. OSPF (Open Shortest Path First) بۆ ڕایەڵەی گەورەتر دروست کراوە: یەک ڕایەڵەی OSPF دەتوانێت سەدان یان هەزاران ڕێدۆز لەخۆ بگرێت، سەیری خێرایی هەموو بەستەرێک دەکات و تەنیا ئەوە دەنێرێت کە گۆڕاوە. لە وێنەکەدا RIP و OSPF لە ⁦R1⁩ـەوە بۆ ⁦R4⁩ دوو ڕێگەی جیاواز هەڵدەبژێرن.

OSPF is a link-state routing protocol: every OSPF router learns the whole map of its area and calculates the best paths by itself. The general idea is explained in Link state: a map of the whole area. OSPF is an IGP (interior gateway protocol): it routes inside one autonomous system, such as a company or a university (IGP and EGP). It is an open standard, written by the IETF, so routers from any vendor can run OSPF together. Two versions are in use: OSPFv2 for IPv4 (RFC 2328, 1998) and OSPFv3, built for IPv6 (RFC 5340, 2008).

OSPF پرۆتۆکۆڵێکی ڕێدۆزیی بارودۆخی بەستەرە: هەموو ڕێدۆزێکی OSPF نەخشەی تەواوی ناوچەکەی (Area (OSPF)) فێر دەبێت و خۆی باشترین ڕێگەکان حیساب دەکات. بیرۆکە گشتییەکە لە بارودۆخی بەستەر: نەخشەی هەموو ناوچەکە ڕوون کراوەتەوە. OSPF IGPـە: لە ناو یەک سیستەمی سەربەخۆدا (Autonomous system) ڕێدۆزی (Routing) دەکات، وەک کۆمپانیایەک یان زانکۆیەک (IGP و EGP). ستانداردی کراوەیە و IETF نووسیویەتی، بۆیە ڕێدۆزەکانی هەر کۆمپانیایەکی دروستکەر بن دەتوانن پێکەوە OSPF بەکار بهێنن. دوو وەشانی بەکار دێت: ⁦OSPFv2⁩ بۆ ⁦IPv4⁩ (ساڵی ⁦1998⁩، ⁦RFC 2328⁩) و ⁦OSPFv3⁩ کە بۆ ⁦IPv6⁩ دروست کراوە (ساڵی ⁦2008⁩، ⁦RFC 5340⁩).

A classic exam task is to put the differences between RIP and OSPF in a table. Every row follows from one idea: RIP passes on the tables of its neighbours (RIP), while OSPF builds its own map and does its own calculation.

ئەرکێکی باوی تاقیکردنەوە ئەوەیە کە جیاوازییەکانی RIP و OSPF لە خشتەیەکدا بخەیتە ڕوو. هەموو ڕیزێکی خشتەکە لە یەک بیرۆکەوە دێت: RIP خشتەی دراوسێکانی دەگوازێتەوە (RIP)، بەڵام OSPF نەخشەی خۆی دروست دەکات و خۆی حیساب دەکات.

Bandwidth is how many bits a link can carry per second: 10 Mbit/s, 100 Mbit/s, 1 Gbit/s and so on (bandwidth and throughput). Every routing protocol has a metric (metrics); OSPF turns the bandwidth of each interface into a number, its cost. A faster link gets a lower cost, and the path with the lowest total cost is the best path. On Cisco routers:

پانایی باند ئەوەیە کە بەستەرێک لە یەک چرکەدا چەند بیت (Bit) دەگوازێتەوە: ⁦10 Mbit/s⁩، ⁦100 Mbit/s⁩، ⁦1 Gbit/s⁩ و هتد (پانایی باند و ڕێژەی تێپەڕین). هەموو پرۆتۆکۆڵی ڕێدۆزییەک پێوانەیەکی هەیە (پێوانەکان)؛ OSPF پانایی باندی هەر نێوبەستەیەک دەکات بە ژمارەیەک: تێچووەکەی. بەستەری خێراتر تێچووی کەمترە و ئەو ڕێگەیەی کەمترین کۆی تێچووی هەیە باشترین ڕێگەیە. لەسەر ڕێدۆزەکانی Cisco:

Example: a network has two paths to the destination network. The first crosses a 100 Mbit/s link, cost $100 \div 100 = 1$. The second crosses a 10 Mbit/s link, cost $100 \div 10 = 10$. OSPF sends the data over the first path, because 1 is less than 10.

نموونە: ڕایەڵەیەک دوو ڕێگەی هەیە بەرەو ڕایەڵەکەی مەبەست. یەکەمیان بە بەستەرێکی ⁦100 Mbit/s⁩ـدا دەڕوات، تێچووی $100 \div 100 = 1$. دووەمیان بە بەستەرێکی ⁦10 Mbit/s⁩ـدا، تێچووی $100 \div 10 = 10$. OSPF دراوە (Data) بە ڕێگەی یەکەمدا دەنێرێت، چونکە 1 لە ⁦10⁩ کەمترە.

OSPF does not watch the traffic. The cost comes only from the interface’s bandwidth setting — the BW number in show interfaces (show interfaces) — so a link that is full of traffic has exactly the same cost as an idle one. Congestion, delay and errors can make a link slower in real life, and OSPF does not notice them. You can change the cost by hand in two ways:

OSPF چاودێریی هاتوچۆ ناکات. تێچوو تەنیا لە ڕێکخستنی پانایی باند ـی نێوبەستەکە دێت — ژمارەی BW لە show interfaces (show interfaces) — بۆیە بەستەرێک کە پڕە لە هاتوچۆ ڕێک هەمان تێچووی بەستەرێکی بێکاری هەیە. قەرەباڵغیی ڕایەڵە (Congestion)، دواکەوتن (Latency) و هەڵەکان لە ژیانی ڕاستەقینەدا دەتوانن بەستەرێک خاوتر بکەن، بەڵام OSPF هەستیان پێ ناکات. دەتوانیت تێچوو بە دوو ڕێگە بە دەست بگۆڕیت:

The default reference of 100 Mbit/s comes from a time when 100 Mbit/s was fast. Today almost every router port is 1 Gbit/s or faster. $100 \div 1000 = 0.1$, but a cost is never below 1, so a 100 Mbit/s, a 1 Gbit/s and a 10 Gbit/s link all cost 1. OSPF can no longer tell them apart, and it may even prefer a slow path, as the animation shows.

پێوەری بنەڕەتی ⁦100 Mbit/s⁩ لە سەردەمێکەوە ماوەتەوە کە ⁦100 Mbit/s⁩ خێرا بوو. ئەمڕۆ نزیکەی هەموو نێوبەستەیەکی ڕێدۆز ⁦1 Gbit/s⁩ یان خێراترە. $100 \div 1000 = 0.1$، بەڵام تێچوو هەرگیز لە 1 کەمتر نییە، بۆیە بەستەرێکی ⁦100 Mbit/s⁩، ⁦1 Gbit/s⁩ و ⁦10 Gbit/s⁩ هەموویان تێچوویان 1ـە. ئیتر OSPF ناتوانێت لێکیان جیا بکاتەوە و لەوانەیە ڕێگەیەکی خاویش پێ باشتر بێت، وەک لە وێنە جووڵاوەکەدا دەبینیت.

The cure — used again in Configuring OSPF — is to raise the reference on every OSPF router, to at least the speed of your fastest link. The number is in Mbit/s: 10000 for 10 Gbit/s links, 100000 for 100 Gbit/s links. IOS reminds you to keep it the same everywhere:

چارەسەر — کە لە ڕێکخستنی OSPFـدا دووپاتە بەکار دێتەوە — ئەوەیە پێوەرەکە لەسەر هەموو ڕێدۆزێکی OSPF بەرز بکەیتەوە، لانیکەم بۆ خێرایی خێراترین بەستەرەکەت. ژمارەکە بە ⁦Mbit/s⁩ـە: ⁦10000⁩ بۆ بەستەری ⁦10 Gbit/s⁩ و ⁦100000⁩ بۆ بەستەری ⁦100 Gbit/s. IOS⁩ بیرت دەخاتەوە کە لە هەموو شوێنێک وەک یەک بێت:

The cost of a route is the sum of the costs of the outgoing interfaces along the way, including the last one into the destination network. This is a favourite exam question: from R1 to subnet X there are three paths. Add up each one.

تێچووی ڕێگەیەک کۆی تێچووی نێوبەستەکانی دەرچوونە بە درێژایی ڕێگەکە، لەگەڵ دوایین نێوبەستە کە دەچێتە ناو ڕایەڵەکەی مەبەست. ئەمە پرسیارێکی خۆشەویستی تاقیکردنەوەیە: لە ⁦R1⁩ـەوە بۆ ژێرڕایەڵەی (Subnet) X سێ ڕێگە هەیە. تێچووی هەریەکەیان کۆ بکەرەوە.

Every OSPF router needs a name that no other router in the OSPF network has, just as people have names to tell them apart: its router ID (RID). It is a 32-bit number written like an IPv4 address, for example 1.1.1.1. Neighbours know each other by router ID, every LSA carries the router ID of the router that made it, and the DR election uses it. It does not have to be an address anyone can ping.

هەموو ڕێدۆزێکی OSPF پێویستی بە ناوێکە کە هیچ ڕێدۆزێکی تری ناو ڕایەڵەی OSPF نەیبێت، وەک چۆن خەڵک ناویان هەیە بۆ ئەوەی لێک جیا بکرێنەوە: ناسێنەری ڕێدۆزەکەی ⁦(RID)⁩. ژمارەیەکی ⁦32⁩ بیتییە کە وەک ناونیشانێکی ⁦IPv4⁩ دەنووسرێت، بۆ نموونە ⁦1.1.1.1⁩. دراوسێکان بە ناسێنەری ڕێدۆز یەکتر دەناسن، هەموو LSAـێک ناسێنەری ڕێدۆزی ئەو ڕێدۆزەی پێیە کە دروستی کردووە و هەڵبژاردنی DRیش بەکاری دەهێنێت. پێویست نییە ناونیشانێک بێت کە کەس بتوانێت پینگی (Ping) بکات.

The router ID is chosen when the OSPF process starts. If you type router-id while OSPF is already running with neighbours, IOS keeps the old ID until you reset the OSPF process (or reload the router). Resetting drops the neighbourships for a moment, so do it in a quiet minute. The same step in a full lab: Step 2: give the router an ID.

ناسێنەری ڕێدۆز کاتێک هەڵدەبژێردرێت کە پرۆسێسی (Process) OSPF دەست پێ دەکات. ئەگەر router-id لە کاتێکدا بنووسیت کە OSPF پێشتر لەگەڵ دراوسێکانی کار دەکات، IOS IDـە کۆنەکە دەهێڵێتەوە تا پرۆسێسی OSPF ڕیسێت دەکەیتەوە (یان ڕێدۆزەکە دووپاتە دادەگیرسێنیتەوە). ڕیسێتکردن بۆ چەند چرکەیەک دراوسێیەتییەکان دەپچڕێنێت، بۆیە لە کاتێکی ئارامدا بیکە. هەمان هەنگاو لە تاقیکردنەوەیەکی تەواودا: هەنگاوی 2: ناسێنەری ڕێدۆز دابنێ.

A loopback interface is a virtual interface inside the router. It has no cable, so it stays up as long as the router runs. That makes it a good source for the router ID. Give it a /32 mask (a single address):

نێوبەستەی خۆگەڕانەوە نێوبەستەیەکی گریمانەییە لە ناو ڕێدۆزەکەدا. کێبڵی نییە، بۆیە تا ڕێدۆزەکە کار بکات هەر کارا دەمێنێتەوە. ئەمە وای لێ دەکات سەرچاوەیەکی باش بێت بۆ ناسێنەری ڕێدۆز. ماسکی ژێرڕایەڵەی (Subnet mask) /32ـی پێ بدە (تەنیا یەک ناونیشان):

The loopback does not even have to run OSPF to give its address. Best practice is still rule 1: set the router ID by hand, so you always know it and it never changes by surprise.

پێویست ناکات نێوبەستەی خۆگەڕانەوەکە OSPF بەکار بهێنێت تا ناونیشانەکەی بدات. باشترین ڕێگە هێشتا یاسای 1ـە: ناسێنەری ڕێدۆز بە دەست دابنێ، بۆ ئەوەی هەمیشە بیزانیت و هەرگیز لەناکاو نەگۆڕێت.

Like every routing protocol, OSPF learns, shares and decides (what a routing protocol does). It works in three steps:

وەک هەموو پرۆتۆکۆڵی ڕێدۆزییەک، OSPF فێر دەبێت، هاوبەشی دەکات و بڕیار دەدات (پرۆتۆکۆڵی ڕێدۆزی چی دەکات). بە سێ هەنگاو کار دەکات:

Steps 1 and 2 — hellos, neighbour states and the database exchange — are the next lesson: OSPF neighbours, DR and BDR. This lesson goes on with what they carry, the LSAs, and with step 3.

هەنگاوەکانی 1 و 2 — پاکێتەکانی سڵاو، دۆخەکانی دراوسێ و ئاڵوگۆڕی بنکەدراوە — وانەی داهاتوون: دراوسێکانی OSPF، DR و BDR. ئەم وانەیە باسی LSAـەکان دەکات کە ئەو هەنگاوانە دەیانگوازنەوە، هەروەها باسی هەنگاوی 3 دەکات.

An LSA (link-state advertisement) is one router’s description of its own links: which networks it is connected to, whether each link is up, and what each one costs. An LSA is information, not a packet. LSAs travel between neighbours inside LSU packets (link-state update), and each router keeps every LSA it has received in its LSDB (link-state database). The LSDB is a map of the area — routers, links and costs — not a list of routes. All routers of one area hold the same LSDB.

LSA ⁦(link-state advertisement)⁩ وەسفی ڕێدۆزێکە بۆ بەستەرەکانی خۆی: بە کام ڕایەڵەکانەوە بەستراوە، هەر بەستەرێک کارایە یان نا و تێچووی هەریەکەیان چەندە. LSA زانیارییە، نەک پاکێت (Packet). LSAـەکان لە ناو پاکێتەکانی LSU ⁦(link-state update)⁩ لە نێوان دراوسێکاندا دەڕۆن و هەر ڕێدۆزێک هەموو LSAـێکی وەرگیراو لە LSDBـەکەیدا ⁦(link-state database)⁩ هەڵدەگرێت. LSDB نەخشەی ناوچەکەیە — ڕێدۆزەکان، بەستەرەکان و تێچووەکان — نەک لیستی ڕێگەکان. هەموو ڕێدۆزەکانی یەک ناوچە هەمان LSDBـیان هەیە.

OSPF has several kinds of LSA. In a single-area network you mostly meet types 1 and 2; types 3 and 5 come with several areas and with routes from outside OSPF (OSPF areas). The letters in show ip route tell you which kind a route came from.

OSPF چەند جۆرێک LSAـی هەیە. لە ڕایەڵەیەکی یەک ناوچەدا زۆرتر جۆری 1 و 2 دەبینیت؛ جۆری 3 و 5 لەگەڵ چەند ناوچەیەک و لەگەڵ ڕێگەکانی دەرەوەی OSPF دێن (ناوچەکانی OSPF). پیتەکانی show ip route پێت دەڵێن ڕێگەیەک لە کام جۆرەوە هاتووە.

Two more in one line: a type 4 LSA (ASBR summary) tells routers in other areas how to reach the ASBR, and a type 7 LSA carries outside routes inside an NSSA; the ABR turns it into type 5.

دوو جۆری تر بە یەک دێڕ: LSAـی جۆری 4 ⁦(ASBR summary)⁩ بە ڕێدۆزەکانی ناوچەکانی تر دەڵێت چۆن بگەنە ASBR و LSAـی جۆری 7 ڕێگەکانی دەرەوە لە ناو NSSAـدا دەگوازێتەوە؛ ABR دەیکات بە جۆری 5.

When something changes — a link goes up or down, or a cost changes — the router next to it writes a new LSA and floods it: it sends an LSU to every neighbour. Each neighbour answers with an LSAck, stores the LSA in its LSDB and sends it on to its own neighbours, but not back to where it came from. Within moments every router in the area has the same new LSA. The name comes from a flood of water: the news pours out in every direction at once.

کاتێک شتێک دەگۆڕێت — بەستەرێک کارا یان کوژاوە دەبێت، یان تێچوویەک دەگۆڕێت — ئەو ڕێدۆزەی لە تەنیشتیەتی LSAـێکی نوێ دەنووسێت و بڵاوی دەکاتەوە (لافاوکردن): LSUـێک بۆ هەموو دراوسێیەک دەنێرێت. هەر دراوسێیەک بە LSAck وەڵام دەداتەوە، LSAـەکە لە LSDBـەکەیدا هەڵدەگرێت و بۆ دراوسێکانی خۆی دەینێرێتەوە، بەڵام نەک بۆ ئەو لایەی لێیەوە هاتووە. لە چەند ساتێکدا هەموو ڕێدۆزەکانی ناوچەکە هەمان LSAـی نوێیان هەیە. ناوەکەی لە لافاوی ئاو وەرگیراوە: هەواڵەکە لە یەک کاتدا بە هەموو لایەکدا دەڕژێت.

Flooding stays inside one area; that is one reason big networks are split into areas. The LSUs go to the multicast address 224.0.0.5, which every OSPF router hears; on an Ethernet segment with a DR, the other routers send them to 224.0.0.6 (the DR and the BDR) and the DR passes them on (the DR’s job).

لافاوکردن لە ناو یەک ناوچەدا دەمێنێتەوە؛ ئەمە یەکێکە لە هۆکارەکانی دابەشکردنی ڕایەڵەی گەورە بۆ چەند ناوچەیەک. LSUـەکان بۆ ناونیشانی فرەپەخشی (Multicast) ⁦224.0.0.5⁩ دەچن کە هەموو ڕێدۆزێکی OSPF گوێی لێ دەگرێت؛ لەسەر بڕێکی Ethernet کە DRـی هەیە، ڕێدۆزەکانی تر بۆ ⁦224.0.0.6⁩، واتە DR و BDR، دەینێرن و DR بڵاویان دەکاتەوە (کاری DR).

If nothing changes, OSPF is quiet: there are no tables every 30 seconds, only small hellos. But every router re-sends (refreshes) its own LSAs every 30 minutes with a higher sequence number, so the others know the information is still true. An LSA that nobody refreshes grows old; when its age reaches 60 minutes (MaxAge) it is removed from every LSDB. When two copies of one LSA meet, the one with the higher sequence number is newer and wins.

ئەگەر هیچ نەگۆڕێت، OSPF بێدەنگە: هەر ⁦30⁩ چرکە خشتە نانێرێت، تەنیا پاکێتەکانی سڵاو بچووک. بەڵام هەموو ڕێدۆزێک هەر ⁦30⁩ خولەک جارێک LSAـەکانی خۆی بە ژمارەی زنجیرەیەکی گەورەتر دووپاتە دەنێرێتەوە (نوێیان دەکاتەوە)، بۆ ئەوەی ئەوانی تر بزانن زانیارییەکە هێشتا ڕاستە. LSAـێک کە کەس نوێی نەکاتەوە پیر دەبێت؛ کاتێک تەمەنی دەگاتە ⁦60⁩ خولەک (MaxAge) لە هەموو LSDBـێک لادەبرێت. کاتێک دوو کۆپیی یەک LSA بەیەک دەگەن، ئەوەی ژمارەی زنجیرەی گەورەترە نوێترە و دەباتەوە.

With the LSDB complete, each router runs SPF (shortest path first), which is Dijkstra’s algorithm, on it. The routers are the nodes of a graph, and the links with their costs are its edges. The router puts itself at the root and grows a shortest-path tree to every other router and network. The best routes go into its routing table with the code O. Every router has the same LSDB, but each builds its own tree, from its own place. Dijkstra step by step is in Dijkstra’s algorithm; the same idea in AI search is uniform-cost search.

کاتێک LSDB تەواو بوو، هەر ڕێدۆزێک SPF (shortest path first)، واتە ئەلگۆریزمی دایکسترا، لەسەری ئەنجام دەدات. ڕێدۆزەکان نۆدەکانی (Node) گرافێکن (Graph) و بەستەرەکان لەگەڵ تێچوویان لێوارەکانی (Edge) ئەو گرافەن. ڕێدۆزەکە خۆی دەخاتە ڕەگی دارەکە و دارێکی کورتترین ڕێگەکان (Shortest path) بۆ هەموو ڕێدۆز و ڕایەڵەیەکی تر گەورە دەکات. باشترین ڕێگەکان بە کۆدی O دەچنە ناو خشتەی ڕێدۆزییەکەیەوە. هەموو ڕێدۆزێک هەمان LSDBـی هەیە، بەڵام هەریەکە لە شوێنی خۆیەوە داری خۆی دروست دەکات. ئەلگۆریزمی دایکسترا هەنگاو بە هەنگاو لە ئەلگۆریزمی دایکسترادایە؛ هەمان بیرۆکە لە گەڕانی ژیریی دەستکرددا گەڕانی کەمترین کۆستـە.

Look at R4: R1 reaches it through R8 (cost 95), not through R2 and R3 (110). SPF finds such paths by itself. Here each link costs the same in both directions; in real OSPF every router sets the cost of its own outgoing interface.

سەیری ⁦R4⁩ بکە: ⁦R1⁩ لە ڕێگەی ⁦R8⁩ـەوە دەیگاتێ (تێچووی ⁦95⁩)، نەک لە ڕێگەی ⁦R2⁩ و ⁦R3⁩ـەوە ⁦(110). SPF⁩ خۆی ئەم جۆرە ڕێگانە دەدۆزێتەوە. لێرەدا تێچووی هەر بەستەرێک لە هەردوو ئاڕاستەدا وەک یەکە؛ لە OSPFـی ڕاستەقینەدا هەر ڕێدۆزێک تێچووی نێوبەستەکانی دەرچوونی خۆی دادەنێت.

Convergence is the moment when all routers agree on the network again after a change (convergence). If the best path breaks, OSPF quickly finds the next best one, for three reasons. The router next to the change floods a new LSA at once, instead of waiting for a timer. Only that small LSA crosses the network, not whole tables. And every router computes its new routes by itself in a moment, instead of waiting for its neighbours’ results. If a neighbour dies without a word, the dead interval (40 s) finds it. RIP, in contrast, passes news one router per update round and then waits in hold-down timers.

پێکگەیشتن ئەو ساتەیە کە دوای گۆڕانێک هەموو ڕێدۆزەکان دیسان لەسەر ڕایەڵەکە ڕێک دەکەونەوە (پێکگەیشتن). ئەگەر باشترین ڕێگە بپچڕێت، OSPF بە خێرایی باشترین ڕێگەی دواتر دەدۆزێتەوە، بە سێ هۆکار. ئەو ڕێدۆزەی لە تەنیشت گۆڕانەکەیە دەستبەجێ LSAـێکی نوێ بڵاو دەکاتەوە، نەک چاوەڕێی تایمەرێک (Timer) بکات. تەنیا ئەو LSAـیە بچووکە بە ڕایەڵەکەدا دەڕوات، نەک خشتەی تەواو. هەروەها هەموو ڕێدۆزێک خۆی لە ساتێکدا ڕێگە نوێیەکانی حیساب دەکات، نەک چاوەڕێی ئەنجامی دراوسێکانی بکات. ئەگەر دراوسێیەک بێدەنگ بمرێت، کاتی Dead (کە ⁦40⁩ چرکەیە) دەیدۆزێتەوە. لە بەرانبەردا RIP هەواڵ لە هەر خولێکی نوێکردنەوەدا تەنیا یەک ڕێدۆز دەباتە پێشەوە و پاشان لە تایمەرەکانی ڕاگرتندا (Hold-down timer) چاوەڕێ دەکات.

Next: how two OSPF routers become neighbours, from Down to Full, and why Ethernet segments elect a DR — OSPF neighbours, DR and BDR. Then the commands: Configuring OSPF.

دواتر: دوو ڕێدۆزی OSPF چۆن لە Downـەوە تا Full دەبنە دراوسێ و بۆچی بڕەکانی Ethernet DR هەڵدەبژێرن — دراوسێکانی OSPF، DR و BDR. پاشان فەرمانەکان: ڕێکخستنی OSPF.