Script Files, input, disp and fprintfفایلەکانی دەسنووس، input، disp و fprintf

Until now you typed one command at a time at the >> prompt. That is fine for a quick sum, but the commands are gone when you close MATLAB, and to change one number you must type everything again. A Script solves this: it is a plain text file with the extension .m that holds a list of MATLAB commands. When you run it, MATLAB carries out the commands from top to bottom, exactly as if you had typed them one after another.

تا ئێستا لە دوای دەقی داواکردن (Prompt) >> هەر جارێک فەرمانێک دەنووسیت. ئەمە بۆ کۆکردنەوەیەکی خێرا باشە، بەڵام کاتێک MATLAB دادەخەیت فەرمانەکان نامێنن و بۆ گۆڕینی تەنها یەک ژمارە دەبێت هەموویان دووبارە بنووسیتەوە. دەسنووس ئەم کێشەیە چارەسەر دەکات: فایلێکی دەقییە (Text file) بە پاشگری فایل (File extension) .m کە لیستێک لە فەرمانەکانی MATLAB هەڵدەگرێت. کاتێک جێبەجێی دەکەیت، MATLAB فەرمانەکان لە سەرەوە بۆ خوارەوە ئەنجام دەدات، ڕێک وەک ئەوەی یەک لە دوای یەک بە خۆت نووسیبێتت.

A script has no private memory. Every variable it creates lands in the same workspace as your typed commands, and stays there after the script ends — MathWorks' page on scripts says the variables remain in the workspace. That is handy: after circle runs you can type area*2 at the prompt. Octave works the same way: its manual says a script's variables are in the same scope as the variables of the command line.

دەسنووسێک بیرگەیەکی (Memory) تایبەتی نییە. هەر گۆڕاوێک کە دروستی دەکات دەچێتە هەمان ئەو شوێنی کارەی فەرمانە نووسراوەکانت تێیدان و دوای کۆتاییهاتنی دەسنووسەکە لەوێ دەمێنێتەوە — پەڕەی MathWorks دەربارەی دەسنووسەکان دەڵێت گۆڕاوەکان لە شوێنی کاردا دەمێننەوە. ئەمە بەسوودە: دوای جێبەجێبوونی circle دەتوانیت area*2 لە دوای دەقی داواکردن بنووسیت. Octaveـیش هەروایە: ڕێبەرەکەی دەڵێت گۆڕاوەکانی دەسنووسێک لە هەمان بواری گۆڕاوەکانی هێڵی فەرمانن.

The other side of sharing: a script can also use and overwrite variables that already exist. If your script uses r but you forget the line that sets it, MATLAB quietly uses whatever r is left in the workspace from earlier work — a wrong answer with no error. Two habits help: set every variable the script needs inside the script, and when in doubt clear the workspace first with clear (managing your session).

لایەنی تری بەشداربوون: دەسنووسێک دەتوانێت ئەو گۆڕاوانەش کە پێشتر هەن بەکار بهێنێت و بیانگۆڕێت. ئەگەر دەسنووسەکەت r بەکار بهێنێت بەڵام ئەو دێڕەت بیر بچێت کە نرخێک (Value) دەداتێ، MATLAB بە بێدەنگی هەر rـێک بەکار دەهێنێت کە لە کاری پێشووەوە لە شوێنی کاردا ماوەتەوە — وەڵامێکی هەڵە بێ هیچ هەڵەنامەیەک (Error message). دوو ڕاهاتن یارمەتی دەدەن: هەموو ئەو گۆڕاوانەی دەسنووسەکە پێویستی پێیانە لەناو خودی دەسنووسدا نرخەکان بدە و ئەگەر دڵنیا نیت، سەرەتا بە clear شوێنی کار پاک بکەرەوە (بەڕێوەبردنی کارەکەت).

You run a script by its file name, so the name must be a valid MATLAB name: the same rules as for variables. It starts with a letter, then uses only letters, digits and the underscore _ — no spaces, no -, no dots except the one before m. MATLAB is case-sensitive: Circle.m and circle.m are different names.

دەسنووسێک بە ناوی فایلەکەی جێبەجێ دەکەیت، بۆیە ناوەکە دەبێت ناوێکی دروستی MATLAB بێت: هەمان یاساکانی ناوی گۆڕاوەکان. بە پیت دەست پێدەکات، پاشان تەنها پیت، ژمارە و بنهێڵ (Underscore) _ بەکار دەهێنێت — بۆشایی (Whitespace) و - نا، خاڵیش نا جگە لەوەی پێش m. MATLAB هەستیار بە قەبارەی پیتە (Case-sensitive): Circle.m و circle.m دوو ناوی جیاوازن.

Also avoid a name that is already used — by a built-in function (sum.m, input.m, disp.m) or by a variable in your workspace. If a variable called circle exists, typing circle shows the variable instead of running your script. exist circle tells you what a name already means (0 = unused, 1 = a variable, 2 = a file).

هەروەها خۆت لە ناوێک بپارێزە کە پێشتر بەکارهاتووە — لەلایەن کردارێکی ئامادەوە (sum.m، input.m، disp.m) یان گۆڕاوێک لە شوێنی کاردا. ئەگەر گۆڕاوێک بە ناوی circle هەبێت، نووسینی circle لە جیاتی جێبەجێکردنی دەسنووسەکەت گۆڕاوەکە پیشان دەدات. exist circle پێت دەڵێت ناوێک پێشتر چ واتایەکی هەیە (⁦0⁩ = بەکارنەهاتووە، 1 = گۆڕاوە، 2 = فایلە).

A % starts a comment (comments). In a script, comments are worth more than at the prompt: put a few comment lines at the very top that say what the script does. MATLAB then shows those lines as help: help circle prints them.

% لێدوانێک دەست پێدەکات (لێدوانەکان). لە دەسنووسدا لێدوانەکان لە ⁦Command Window⁩ بەنرختترن: چەند دێڕێکی لێدوان لە سەرەوەی فایلەکە دابنێ کە بڵێن دەسنووسەکە چی دەکات. MATLAB ئەو دێڕانە وەک یارمەتی پیشان دەدات: help circle چاپیان دەکات.

A line that starts with two percent signs, %%, begins a section. In MATLAB's Editor you can run just the section where the cursor is (Run Section, Ctrl+Enter) — useful for a lab sheet with several questions in one file. In Octave a %% line is simply a comment, so the file still runs from top to bottom there.

دێڕێک کە بە دوو نیشانەی سەدی %% دەست پێبکات، بەشێک دەست پێدەکات. لە Editorـی MATLABـدا دەتوانیت تەنها ئەو بەشە جێبەجێ بکەیت کە نیشاندەرەکەی (Cursor) تێدایە (⁦Run Section⁩، ⁦Ctrl+Enter⁩) — بۆ پەڕەیەکی تاقیگە کە چەند پرسیارێکی لە یەک فایلدا هەیە بەسوودە. لە Octaveـدا دێڕی %% تەنها لێدوانێکە، بۆیە لەوێ فایلەکە هەر لە سەرەوە بۆ خوارەوە جێبەجێ دەبێت.

MATLAB looks for your scripts in the current folder (the Files panel shows it) and then in a list of other folders called the search path. A few commands let you manage files without leaving the Command Window. They are the same ideas as files and folders in Windows and the command line:

MATLAB سەرەتا لە فۆڵدەری ئێستا (پانێڵی Files پیشانی دەدات) بەدوای دەسنووسەکانتدا دەگەڕێت، پاشان لە لیستێکی تری فۆڵدەرەکان کە پێی دەڵێن ⁦search path⁩. چەند فەرمانێک ڕێگەت پێدەدەن بێ ئەوەی ⁦Command Window⁩ جێبهێڵیت فایلەکان بەڕێوە ببەیت. هەمان بیرۆکەکانی فایلەکان و فۆڵدەرەکان لە Windowsـدا و هێڵی فەرمانن:

Two commands of the list keep your work between sessions: save writes variables into a .mat file and load brings them back into the workspace. A .mat file holds the variables themselves (names and values), not the commands that made them — that is what a script is for:

دوو فەرمان لە لیستەکە کارەکەت لە نێوان دوو دانیشتندا دەپارێزن: save گۆڕاوەکان لە فایلێکی .matـدا دەنووسێت و load دەیانگەڕێنێتەوە بۆ شوێنی کار. فایلێکی .mat خودی گۆڕاوەکان هەڵدەگرێت (ناو و نرخەکان)، نەک ئەو فەرمانانەی دروستیان کردوون — ئەوە کاری دەسنووسە:

A script with a fixed radius always gives the same answer. To let the person at the keyboard choose, use input. It prints a prompt, waits, and gives back what was typed: r = input('Radius: ') shows Radius: , waits for you to type and press Enter, and stores the answer in r. Every lab program in this track starts this way.

دەسنووسێک بە نیوەتیرەیەکی جێگیر هەمیشە هەمان وەڵام دەدات. بۆ ئەوەی ئەو کەسەی کیبۆردەکە (Keyboard) بەکار دەهێنێت هەڵبژێرێت، input بەکار بهێنە. دەقێکی داواکردن چاپ دەکات، چاوەڕێ دەکات و ئەوەی نووسراوە دەیگەڕێنێتەوە: r = input('Radius: ') نووسینی Radius: پیشان دەدات، چاوەڕێ دەکات تا بنووسیت و Enter دابگریت، پاشان وەڵامەکە لە rـدا هەڵدەگرێت. هەموو بەرنامەکانی تاقیگە لەم بەشەدا بەم شێوەیە دەست پێدەکەن.

Here is the important part: input evaluates what you type, exactly as the >> prompt would. MathWorks' page says you can type expressions such as pi/4 or rand(3) and even use variables from the workspace. So 2.5, pi/4, 3*2 and [1 2 3] are all fine answers.

ئەمەش خاڵە گرنگەکەیە: input ئەوەی دەینووسیت وەک دەربڕینێک (Expression) هەژمار دەکات، ڕێک وەک دەقی داواکردن >>. پەڕەی MathWorks دەڵێت دەتوانیت دەربڕینەکانی وەک pi/4 یان rand(3) بنووسیت و تەنانەت گۆڕاوەکانی ناو شوێنی کار بەکار بهێنیت. بۆیە 2.5، pi/4، 3*2 و [1 2 3] هەموویان وەڵامی دروستن.

What if you ask for a name and the user types Shilan? Because input evaluates, MATLAB looks for a variable or function called Shilan, finds none, shows an error message and asks again. For any answer that is text — a name, a city, a yes/no answer — add 's' as a second argument: name = input('Your name: ', 's'). Then MATLAB evaluates nothing and gives back the characters exactly as typed. If the user just presses Enter, the result is empty text ''.

ئەگەر ناو بپرسیت و بەکارهێنەرەکە بنووسێت Shilan چی دەبێت؟ لەبەر ئەوەی input هەژمار دەکات، MATLAB بەدوای گۆڕاوێک یان کردارێک بە ناوی Shilanدا دەگەڕێت، هیچ نادۆزێتەوە، هەڵەنامەیەک پیشان دەدات و دووبارە دەپرسێتەوە. بۆ هەر وەڵامێک کە دەق بێت — ناو، شار، بەڵێ/نەخێر — 's' وەک ئارگیومێنتی (Argument) دووەم زیاد بکە: name = input('Your name: ', 's'). ئەوکات MATLAB هیچ هەژمار ناکات و نووسەکان (Character) ڕێک وەک نووسراون دەگەڕێنێتەوە. ئەگەر بەکارهێنەرەکە تەنها Enter دابگرێت، ئەنجامەکە دەقێکی بەتاڵی ''ـە.

Evaluating is convenient in a lab — you can type pi/4 — but it also means the typed text runs as MATLAB code. Whoever sits at the keyboard can type any expression, including ones that call functions with side effects. Use plain input only in your own small programs. When other people type, read text with 's' and turn it into a number yourself with str2double, which gives NaN (not a number) when the text is not a number:

هەژمارکردن لە تاقیگەدا ئاسانکارییە — دەتوانیت pi/4 بنووسیت — بەڵام واتای ئەوەشە کە دەقی نووسراو وەک کۆدی MATLAB جێبەجێ دەبێت. هەر کەسێک کیبۆردەکە بەکار بهێنێت دەتوانێت هەر دەربڕینێک بنووسێت، لەوانەش ئەوانەی کردارەکان بانگ دەکەن کە کاریگەرییان هەیە. inputـی ئاسایی تەنها لە بەرنامەکانی بچووکی خۆتدا بەکار بهێنە. کاتێک خەڵکی تر دەنووسن، دەق بە 's' بخوێنەوە و خۆت بە str2double بیکە بە ژمارە، کە ئەگەر دەقەکە ژمارە نەبێت NaN (ژمارە نییە) دەدات:

If you know Python: there input() always returns text and the Python lessons never evaluate it (input is text, never use eval). MATLAB's plain input evaluates — fine for a lab, but it means: type numbers, not text.

ئەگەر Python دەزانیت: لەوێ input() هەمیشە دەق دەگەڕێنێتەوە و وانەکانی Python هەرگیز هەژماری ناکەن (نێوخستە دەقە، هەرگیز eval بەکار مەهێنە). inputـی ئاسایی MATLAB هەژمار دەکات — بۆ تاقیگە باشە، بەڵام واتای ئەوەیە: ژمارە بنووسە، نەک دەق.

There are three ways to show a value. Typing a name without ; shows the name and the value (A = …). disp(A) shows only the value, with no name — tidier in a program. And to show text and numbers on one line, join pieces of text with square brackets [ ], after turning the number into text with num2str:

سێ ڕێگە بۆ پیشاندانی نرخێک هەن. نووسینی ناوێک بێ ; ناو و نرخ پیشان دەدات (A = …). disp(A) تەنها نرخەکە پیشان دەدات، بێ ناو — لە بەرنامەدا ڕێکترە. بۆ پیشاندانی دەق و ژمارە لە یەک دێڕدا، پارچە دەقەکان بە کەوانەی چوارگۆشە [ ] پێکەوە ببەستە، دوای ئەوەی ژمارەکە بە num2str کردە دەق:

Why is num2str needed? Text in single quotes is a row of characters, and [ ] joins rows. A number placed inside [ ] with text is turned into the character with that code number, not into digits: ['Mark: ', 65] gives Mark: A, because 65 is the code of the letter A. disp of an empty array prints nothing at all.

بۆچی num2str پێویستە؟ دەقی ناو نیشانەی گوتەی تاک ڕیزێکە لە نووسەکان و [ ] ڕیزەکان پێکەوە دەلکێنێت. ژمارەیەک کە لەگەڵ دەق لەناو [ ] دابنرێت دەبێتە ئەو نووسەیەی کە ئەو ژمارەیە کۆدەکەیەتی، نەک ببێتە ژمارە: ['Mark: ', 65] ئەنجامی Mark: A دەدات، چونکە ⁦65⁩ کۆدی پیتی Aـیە. dispـی ڕیزەکێکی بەتاڵ هیچ چاپ ناکات.

MATLAB has two kinds of text. 'Hello' in single quotes is a character vector: a vector whose elements are characters, so length('Hello') is 5. "Hello" in double quotes is a string object, which modern MATLAB recommends for larger programs. Octave treats double-quoted text differently (as characters in which \n is already a new line). So this track writes text in single quotes — it means the same thing in MATLAB and Octave. To put an apostrophe inside, type it twice: 'Aram''s mark' is the text Aram's mark.

MATLAB دوو جۆر دەقی هەیە. 'Hello' لەناو نیشانەی گوتەی تاکدا ⁦character vector⁩ـە: ئاڕاستەبڕێک کە توخمەکانی نووسەن، بۆیە length('Hello') دەکاتە 5. "Hello" لەناو نیشانەی گوتەی جووتدا ئۆبجێکتی stringـە، کە MATLABـی نوێ بۆ بەرنامەکانی گەورەتر پێشنیاری دەکات. Octave دەقی ناو نیشانەی گوتەی جووت بە شێوەیەکی تر مامەڵە دەکات (وەک نووسەکان کە \n تێیاندا پێشتر دێڕی نوێیە). بۆیە ئەم بەشە دەق لەناو نیشانەی گوتەی تاکدا دەنووسێت — لە MATLAB و Octaveـدا هەمان واتای هەیە. بۆ دانانی ئاپۆسترۆف لەناویدا، دوو جار بینووسە: 'Aram''s mark' دەقی ⁦Aram's mark⁩ـە.

To ask whether two pieces of text are equal, use strcmp(a, b): it answers 1 (true) or 0 (false). Do not use == for text: it compares letter by letter and stops with an error when the lengths differ ('yes' == 'no'). To look for text inside text use contains (true or false) or strfind (the positions) — the old findstr is no longer recommended (more families of functions). lower and upper change the case, so strcmp(lower(answer), 'yes') accepts Yes and YES too.

بۆ پرسینی ئەوەی ئایا دوو پارچە دەق یەکسانن، strcmp(a, b) بەکار بهێنە: 1 (ڕاست) یان 0 (هەڵە) دەداتەوە. بۆ دەق == بەکار مەهێنە: پیت بە پیت بەراورد دەکات و کاتێک درێژییەکان جیاواز بن بە هەڵەیەک (Error) دەوەستێت ('yes' == 'no'). بۆ گەڕان بەدوای دەقێک لەناو دەقدا contains (ڕاست یان هەڵە) یان strfind (شوێنەکان) بەکار بهێنە — findstrـی کۆن ئیتر پێشنیار ناکرێت (خێزانی تری کردارەکان). lower و upper قەبارەی پیت دەگۆڕن، بۆیە strcmp(lower(answer), 'yes') Yes و YESـیش قبووڵ دەکات.

fprintf gives you full control over a line of output. Its first argument is a format: text with gaps. Each gap is a format specifier that starts with % and says how to write one value; the values follow, separated by commas. Unlike disp, fprintf never starts a new line by itself: you end the line with \n.

fprintf کۆنترۆڵی تەواوت دەداتێ بەسەر دێڕێکی دەرخستە (Output). یەکەم ئارگیومێنتی فۆرماتێکە: دەقێک کە چەند شوێنێکی بەتاڵی تێدایە. هەر شوێنێکی بەتاڵ دیاریکەرێکی فۆرماتە کە بە % دەست پێدەکات و دەڵێت یەک نرخ چۆن بنووسرێت؛ نرخەکان بە کۆما جیاکراوە دوای ئەو دێن. بە پێچەوانەی disp، fprintf هەرگیز خۆی دێڕی نوێ دەست پێناکات: دێڕەکە بە \n کۆتایی پێدەهێنیت.

Between % and the letter you can add a width and a precision: %8.2f means at least 8 characters wide, 2 decimals. A number shorter than the width is padded with spaces on the left, so numbers in several lines line up on the right. Flags change the padding: - pads on the right (left-justified), + always shows the sign, 0 pads with zeros. The square brackets below only show where each field starts and ends:

لە نێوان % و پیتەکەدا دەتوانیت پانی و وردی زیاد بکەیت: %8.2f واتە پانیی لانیکەم هەشت نووسە، دوو ژمارە دوای فاریزە. ژمارەیەک کە لە پانییەکە کورتتر بێت لە لای چەپەوە بە بۆشایی پڕ دەکرێتەوە، بۆیە ژمارەکانی چەند دێڕێک لە لای ڕاستەوە ڕێک دەبنەوە. نیشانەکان شێوەی پڕکردنەوە دەگۆڕن: - لە لای ڕاستەوە پڕ دەکاتەوە (ڕێکخستن بە لای چەپدا)، + هەمیشە نیشانەی ژمارە پیشان دەدات، 0 بە سفر پڕ دەکاتەوە. کەوانە چوارگۆشەکانی خوارەوە تەنها پیشان دەدەن هەر خانەیەک لە کوێ دەست پێدەکات و لە کوێ کۆتایی دێت:

If you give fprintf more values than gaps, it uses the format again for the next values, until all are used. MathWorks' page says the format is applied to all elements of the arrays, in column order. That gives you a whole table in one line. Put the columns of your table as the rows of a matrix: MATLAB reads a matrix column by column, so each column of [C; F] (one Celsius value and its Fahrenheit value) fills one line.

ئەگەر نرخەکان لە شوێنە بەتاڵەکان زیاتر بدەیت بە fprintf، فۆرماتەکە دووبارە بەکار دەهێنێتەوە بۆ نرخەکانی دواتر، تا هەموویان بەکار دێن. پەڕەی MathWorks دەڵێت فۆرماتەکە بەسەر هەموو توخمەکانی ڕیزەکەکاندا جێبەجێ دەکرێت، ستوون بە ستوون. بەمە خشتەیەکی تەواو لە یەک دێڕدا دەنووسیت. ستوونەکانی خشتەکەت وەک ڕیزەکانی ماتریکسێک دابنێ: MATLAB ماتریکسێک ستوون بە ستوون دەخوێنێتەوە، بۆیە هەر ستوونێکی [C; F] (یەک پلەی سیلیزی و پلەی فەهرەنهایتی بەرامبەری) یەک دێڕ پڕ دەکاتەوە.

The format command changes how MATLAB shows results that you do not print yourself; display formats covers short, long, shortE, bank, rational and the rest. The commands list names three more options:

فەرمانی format شێوەی پیشاندانی ئەو ئەنجامانە دەگۆڕێت کە خۆت چاپیان ناکەیت؛ شێوەکانی پیشاندان short، long، shortE، bank، rational و ئەوانی تر ڕوون دەکاتەوە. لیستی فەرمانەکان سێ هەڵبژاردەی تر ناو دەبات:

None of these changes a stored value, and format default brings everything back. fprintf is not affected by format at all: its codes decide the look.

هیچ یەکێک لەمانە نرخێکی هەڵگیراو ناگۆڕێت و format default هەموو شتێک دەگەڕێنێتەوە. fprintf هیچ کاریگەرییەکی formatـی لەسەر نییە: کۆدەکانی خۆی شێوەکە دیاری دەکەن.

Now put the pieces together. Almost every program takes input, processes it and gives output: here the input is a radius, the processing is two formulas, and the output is one tidy line. Planning first — what comes in, what is computed, what goes out — is the project method of the shared lessons.

ئێستا پارچەکان پێکەوە دابنێ. نزیکەی هەموو بەرنامەیەک نێوخستە وەردەگرێت، پرۆسێسی دەکات و دەرخستە دەدات: لێرەدا نێوخستەکە (Input) نیوەتیرەیەکە، پرۆسێسەکە بریتییە لە دوو فۆرمولە (Formula) و دەرخستەکە یەک دێڕی ڕێکوپێکە. پلاندانان لە پێشدا — چی دێتە ژوورەوە، چی هەژمار دەکرێت، چی دەچێتە دەرەوە — ڕێگای پڕۆژەی وانە هاوبەشەکانە.

Watch a slightly shorter version of the same script run line by line. Notice the order: nothing is computed until you answer the prompt, and the Workspace fills up as the lines run.

سەیری وەشانێکی کەمێک کورتتری هەمان دەسنووس بکە کە دێڕ بە دێڕ جێبەجێ دەبێت. سەرنجی ڕیزبەندییەکە بدە: تا وەڵامی دەقی داواکردنەکە نەدەیتەوە هیچ هەژمار ناکرێت و بە جێبەجێبوونی دێڕەکان شوێنی کار پڕ دەبێت.

If a line has a mistake, MATLAB stops at that line and prints a red error message that names the problem and the line, for example Error in circle (line 5). The lines before it have already run, so their variables are in the workspace — useful when you look for the cause. Here the last line of circle.m was typed as ferintf (a typo the course's Kurdish guide also has):

ئەگەر دێڕێک هەڵەی تێدا بێت، MATLAB لەو دێڕەدا دەوەستێت و هەڵەنامەیەکی سوور چاپ دەکات کە کێشەکە و دێڕەکە ناو دەبات، بۆ نموونە ⁦Error in circle (line 5)⁩. دێڕەکانی پێش ئەو پێشتر جێبەجێ بوون، بۆیە گۆڕاوەکانیان لە شوێنی کاردان — کاتێک بەدوای هۆکارەکەدا دەگەڕێیت بەسوودە. لێرەدا دوایین دێڕی ⁦circle.m⁩ بە ferintf نووسراوە (هەڵەیەکی نووسین کە ڕێبەرە کوردییەکەی وانەکەش هەیەتی):

A script can also seem to hang: it waits at an input prompt you did not notice, or a loop never ends. Press Ctrl+C in the Command Window to stop it — a keyboard shortcut to remember. Then fix the cause and run again.

دەسنووسێک دەشێت وا دەربکەوێت کە گیرابێت: لە دوای دەقی داواکردنی inputـێک چاوەڕێ دەکات کە سەرنجت نەداوە، یان خولێک هەرگیز کۆتایی نایەت. لە ⁦Command Window⁩ ⁦Ctrl+C⁩ دابگرە بۆ وەستاندنی — کورتەڕێیەکی کیبۆرد (Keyboard shortcut) کە دەبێت لە بیرت بێت. پاشان هۆکارەکە چاک بکە و دووبارە جێبەجێی بکەرەوە.