Cookiesکووکییەکان

Open a shop's website, choose Kurdish as your language, and go to the next page. How does the next page know your choice? HTTP, the language of the web, is stateless: every request reaches the server as if it were the first one, and the server remembers nothing about earlier requests (see HTTP is stateless).

تۆڕگەیەکی دوکانێک بکەرەوە، زمانی کوردی هەڵبژێرە و بچۆ بۆ لاپەڕەی دواتر. لاپەڕەی دواتر چۆن هەڵبژاردنەکەت دەزانێت؟ HTTP، کە زمانی وێبە، بێ‌دۆخە (Stateless): هەر داواکاری وەک جاری یەکەم دەگاتە ڕاژەکار و ڕاژەکار هیچ شتێکی لە داواکارییە پێشووەکان لە بیر نییە (بڕوانە HTTP بێ‌دۆخە).

To remember things from one request to the next, websites use two tools. A cookie keeps a small piece of text in the visitor's web browser. A session keeps the data on the server; it is the subject of the next lecture. This lecture is about cookies.

تۆڕگەکان بۆ ئەوەی شتەکان لە داواکارییەکەوە بۆ داواکاریی دواتر لە بیر بگرن، دوو ئامراز بەکار دەهێنن. کووکییەک پارچە دەقێکی بچووک لە تۆڕگەڕی سەردانکەرەکەدا هەڵدەگرێت. سێشنێک (Session) دراوەکان (Data) لەسەر ڕاژەکار هەڵدەگرێت؛ ئەمە بابەتی وانەی داهاتووـە. ئەم وانەیە دەربارەی کووکییەکانە.

The course describes a cookie like this: a small file that the server puts on the user's computer. Each time the same computer asks for a page of that website with a browser, the browser sends the cookie back, so the website learns about the user's earlier activity.

کۆرسەکە کووکی بەم شێوەیە دەناسێنێت: فایلێکی (File) بچووکە کە ڕاژەکار لەسەر کۆمپیوتەری (Computer) بەکارهێنەر (User) دایدەنێت. هەر جارێک هەمان کۆمپیوتەر بە تۆڕگەڕ داوای لاپەڕەیەکی ئەو تۆڕگەیە بکات، تۆڕگەڕەکە کووکییەکە دەنێرێتەوە، بەم شێوەیە تۆڕگەکە لە چالاکییە پێشووەکانی بەکارهێنەر ئاگادار دەبێت.

In more exact words, a cookie is a small piece of text with a name and a value, for example user=Aram. It travels in four steps:

بە وتەیەکی وردتر، کووکی پارچە دەقێکی بچووکە کە ناوێک و نرخێکی (Value) هەیە، بۆ نموونە user=Aram. بە چوار هەنگاو دەڕوات و دێتەوە:

A cookie can hold only text (strings), and only about 4 KB (about 4000 characters). Browsers also limit how many cookies one website may keep. Big or complex data belongs in a session or a database.

کووکی تەنها دەتوانێت دەق (زنجیرەنووسەکان (String)) هەڵبگرێت و تەنها نزیکەی ⁦4 KB⁩ (نزیکەی ٤٠٠٠ پیت). تۆڕگەڕەکان هەروەها سنوور بۆ ژمارەی ئەو کووکییانەی دادەنێن کە یەک تۆڕگە دەتوانێت هەیبێت. دراوەی زۆر یان ئاڵۆز جێگەی لە سێشن یان بنکەدراوەدایە.

A cookie set by the website in your address bar is a first-party cookie. But a web page can also contain parts from other websites: an advertisement, a “Like” button, a video player. When one of those other websites sets a cookie, it is a third-party cookie. It belongs to the other website, not to the site you are visiting.

ئەو کووکییەی کە تۆڕگەکەی ناو شریتی ناونیشانەکەت دایدەنێت، کووکیی لایەنی یەکەمە. بەڵام لاپەڕەتۆڕێک دەتوانێت بەشی تۆڕگەکانی تریشی تێدا بێت: ڕیکلامێک، دوگمەیەکی «Like»، لێدەرێکی ڤیدیۆ. کاتێک یەکێک لەو تۆڕگانەی تر کووکییەک دادەنێت، ئەوە کووکیی لایەنی سێیەمە. هی ئەو تۆڕگە ترەیە، نەک هی ئەو تۆڕگەیەی سەردانی دەکەیت.

The course slide shows how advertising companies use third-party cookies to follow you from site to site. This is called retargeting. Here is the idea, redrawn and corrected:

سلایدەکەی کۆرسەکە پیشان دەدات کە کۆمپانیاکانی ڕیکلام چۆن کووکییەکانی لایەنی سێیەم بەکار دەهێنن بۆ ئەوەی لە تۆڕگەیەکەوە بۆ تۆڕگەیەکی تر بەدوات بکەون. پێی دەوترێت ڕیکلامی دووبارە-ئامانجگرتن ⁦(retargeting)⁩. بیرۆکەکە لێرەدایە، دووبارە کێشراوەتەوە و ڕاست کراوەتەوە:

A Zombie cookie keeps hidden copies in other corners of the browser and re-creates itself after you delete it. A Supercookie keeps the same kind of ID somewhere else, for example in the browser's cache, so it is much harder to delete or block. Both are tracking tricks, not malware, and both make your digital footprint longer: see Your digital footprint.

کووکیی زۆمبی (Zombie cookie) کۆپیی شاراوە لە گۆشەکانی تری تۆڕگەڕدا هەڵدەگرێت و دوای ئەوەی دەیسڕیتەوە خۆی دووبارە دروست دەکاتەوە. سووپەرکووکی (Supercookie) هەمان جۆری ناسێنەر (Identifier) لە شوێنێکی تر هەڵدەگرێت، بۆ نموونە لە کاشی (Cache) تۆڕگەڕدا، بۆیە سڕینەوە یان ڕاگرتنی زۆر قورسترە. هەردووکیان فێڵی شوێنکەوتنن، نەک نەرمەواڵەی زیانبەخش (Malware) و هەردووکیان شوێنپێ دیجیتاڵییەکەت (Digital footprint) درێژتر دەکەن: بڕوانە شوێنپێ دیجیتاڵییەکەت.

You decide which cookies your browser accepts. The place is similar in every browser: open Settings (or Preferences), then Privacy and security, then Cookies. The exact names change a little from browser to browser. There you can:

تۆ بڕیار دەدەیت تۆڕگەڕەکەت کام کووکییەکان وەربگرێت. شوێنەکەی لە هەموو تۆڕگەڕێکدا لە یەک دەچێت: Settings (یان Preferences) بکەرەوە، پاشان ⁦Privacy and security⁩، پاشان Cookies. ناوەکان لە تۆڕگەڕێکەوە بۆ یەکێکی تر کەمێک دەگۆڕێن. لەوێ دەتوانیت:

Browser extensions (add-ons) can also block or manage cookies.

پاشکۆکانی (Extension) تۆڕگەڕیش دەتوانن کووکییەکان ڕابگرن یان بەڕێوەیان ببەن.

To create a cookie, PHP has the function setcookie(). It does not save anything by itself. It only adds a Set-Cookie header to the response, and the browser does the saving.

بۆ دروستکردنی کووکی، PHP کرداری (Function) setcookie()ی هەیە. ئەم کردارە خۆی هیچ شتێک خەزن ناکات. تەنها سەردێڕی Set-Cookie بۆ وەڵامەکە زیاد دەکات و تۆڕگەڕەکە خەزنکردنەکە دەکات.

The course writes the syntax like this: setcookie(name, value, expire, path, domain, secure, httponly). In the PHP 8 manual the same function looks like this:

کۆرسەکە داڕستنەکە (Syntax) بەم شێوەیە دەنووسێت: setcookie(name, value, expire, path, domain, secure, httponly). لە ڕێبەری ⁦PHP 8⁩دا هەمان کردار بەم شێوەیەیە:

Only the name is required. The course says that “the name and value parameters are enough, all others are optional”. In practice you always give a value, and usually an expiry time and the path / as well.

تەنها ناو پێویستە. کۆرسەکە دەڵێت «پارامیتەرەکانی ناو و نرخ بەسن، هەموو ئەوانی تر ئارەزوومەندانەن». لە کاری ڕاستەقینەدا هەمیشە نرخێک دەدەیت و زۆرجار کاتێکی بەسەرچوون و ڕێڕەوەکە /یش.

The function time() returns the current moment as a Unix timestamp: the number of seconds since 1 January 1970 (UTC). To make a cookie live for some time, add that many seconds to time(). PHP turns the number into the date format of the Set-Cookie header for you.

کرداری time() ساتی ئێستا وەک مۆری کاتی Unix دەگەڕێنێتەوە: ژمارەی چرکەکان لە ١ی کانوونی دووەمی ١٩٧٠ەوە ⁦(UTC)⁩. بۆ ئەوەی کووکییەک ماوەیەک بژی، ئەو ژمارە چرکەیە بخە سەر time(). PHP خۆی ژمارەکە دەگۆڕێت بۆ شێوەی بەرواری سەردێڕی Set-Cookie.

With 0 (or with no expiry at all) the cookie is a session cookie: the browser deletes it when it closes. A time in the past tells the browser to delete the cookie now; that is how you delete a cookie.

بە 0 (یان بەبێ هیچ کاتێکی بەسەرچوون) کووکییەکە دەبێتە کووکیی سێشن: تۆڕگەڕەکە کاتێک دادەخرێت دەیسڕێتەوە. کاتێکی ڕابردوو بە تۆڕگەڕ دەڵێت ئێستا کووکییەکە بسڕەوە؛ ئەمە ڕێگای سڕینەوەی کووکییەکـە.

Secure. When secure is true, the browser sends the cookie only over an encrypted HTTPS connection. When it is false, the cookie also travels over plain HTTP, where other people on the network may read it. On a real website with HTTPS, set it to true.

Secure. کاتێک secure بریتی بێت لە true، تۆڕگەڕەکە تەنها لە ڕێگەی پەیوەندییەکی شفرەکراوی HTTPSـەوە کووکییەکە دەنێرێت. کاتێک false بێت، کووکییەکە بە HTTPـی سادەش دەڕوات، کە لەوێ کەسانی تری سەر ڕایەڵەکە (Network) دەتوانن بیخوێننەوە. لە تۆڕگەیەکی ڕاستەقینە بە HTTPS، بیکە بە true.

HttpOnly. When httponly is true, the cookie cannot be read or changed by JavaScript code in the page (for example through document.cookie). The cookie is still sent with every HTTP request, so your PHP code reads it normally. It is “for the server only”.

HttpOnly. کاتێک httponly بریتی بێت لە true، کۆدی JavaScript لە لاپەڕەکەدا ناتوانێت کووکییەکە بخوێنێتەوە یان بیگۆڕێت (بۆ نموونە لە ڕێگەی document.cookie). کووکییەکە هێشتا لەگەڵ هەموو داواکارییەکی HTTPدا دەنێردرێت، بۆیە کۆدی PHPـەکەت بە ئاسایی دەیخوێنێتەوە. تەنها «بۆ ڕاژەکارە».

Why does this help? In an XSS attack, someone manages to run their own JavaScript in your page. With JavaScript they could steal the visitor's cookies, including the session ID, and use the visitor's account. HttpOnly stops that theft. It is not a complete defence against XSS: you still validate input and escape output with htmlspecialchars().

بۆچی ئەمە یارمەتی دەدات؟ لە هێرشێکی XSSـدا، کەسێک دەتوانێت JavaScriptـی خۆی لە لاپەڕەکەتدا کارپێبکات. بە JavaScript دەتوانێت کووکییەکانی سەردانکەر بدزێت، لەوانە ناسێنەری سێشن و هەژماری بەکارهێنەری (User account) سەردانکەرەکە بەکاربهێنێت. HttpOnly ڕێگە لەم دزینە دەگرێت. بەرگرییەکی تەواو نییە دژی XSS: هێشتا دەبێت نێوخستەکانی بەکارهێنەر (User input) پشتڕاست بکەیتەوە و دەرخستە بە htmlspecialchars() بپارێزیت.

Since PHP 7.3 you can also give the settings as an associative array. This form is easier to read, and with setcookie() it is the only way to set SameSite:

لە ⁦PHP 7.3⁩ـەوە دەتوانیت ڕێکخستنەکان وەک ڕیزەکێکی پەیوەندیدار (Associative array) بدەیت. ئەم شێوەیە ئاسانتر دەخوێندرێتەوە و لەگەڵ setcookie()دا تاکە ڕێگایە بۆ دانانی SameSite:

An HTTP response has two parts: first the headers, then the body (the HTML). PHP sends the headers at the moment your script produces its first output: the first echo, the first HTML outside <?php ?>, even one space or an empty line before <?php. After that, setcookie() is too late. PHP shows a warning, the function returns false, and no cookie is set:

وەڵامێکی HTTP دوو بەشی هەیە: سەرەتا سەردێڕەکانی HTTP، پاشان ناوەڕۆک (HTMLـەکە). PHP سەردێڕەکان ئەو ساتە دەنێرێت کە دەسنووسەکەت یەکەم دەرخستەی خۆی دروست دەکات: یەکەم echo، یەکەم HTML لە دەرەوەی <?php ?>، تەنانەت یەک بۆشایی یان دێڕێکی بەتاڵ پێش <?php. دوای ئەوە، setcookie() زۆر درەنگە. PHP هۆشدارییەک پیشان دەدات، کردارەکە false دەگەڕێنێتەوە و هیچ کووکییەک دانانرێت:

XAMPP's php.ini turns on output buffering (output_buffering = 4096). PHP then keeps the first 4096 bytes of output in a buffer and sends the headers later, so this mistake may go unnoticed on your computer and break on another server. The visit counter below is a real example. The same rule holds for header() (Redirects) and session_start() (Sessions).

php.iniـی XAMPP ڕاگرتنی دەرخستە هەڵدەکات (output_buffering = 4096). ئەوکات PHP یەکەم ٤٠٩٦ بایتی (Byte) دەرخستە ڕادەگرێت و سەردێڕەکان دواتر دەنێرێت، بۆیە لەوانەیە ئەم هەڵەیە لە کۆمپیوتەرەکەتدا هەست پێ نەکرێت و لەسەر ڕاژەکارێکی تر تێک بچێت. ژمێرەری سەردانی خوارەوە نموونەیەکی ڕاستەقینەیە. هەمان یاسا بۆ header() (ئاڕاستەکردنەوەکان) و session_start() (سێشنەکان) ڕاستە.

A cookie name must not be empty, and it must not contain =, ,, ;, spaces, tabs or new lines. Use letters, digits and _, for example file_name or favourite_color. The value must be a string; numbers are turned into strings, but an array is refused. PHP 8 stops with an exception when you break these rules:

ناوی کووکی نابێت بەتاڵ بێت و نابێت =، ,، ;، بۆشایی، Tab یان دێڕی نوێی تێدا بێت. پیت، ژمارە و _ بەکاربهێنە، بۆ نموونە file_name یان favourite_color. نرخەکە دەبێت زنجیرەنووسە بێت؛ ژمارەکان دەگۆڕدرێن بۆ زنجیرەنووسە، بەڵام ڕیزەک وەرناگیرێت. ئەگەر ئەم یاسایانە بشکێنیت، ⁦PHP 8⁩ بە هەڵاوێردەیەک دەوەستێت:

PHP also encodes special characters in the value for you. A space becomes %20 in the header, and $_COOKIE decodes it again on the next request:

PHP هەروەها پیتە تایبەتەکانی ناو نرخەکە بۆت کۆد دەکات. بۆشایی لە سەردێڕەکەی HTTPـدا دەبێتە %20 و $_COOKIE لە داواکاریی داهاتوودا دووبارە دەیکاتەوە بە بۆشایی:

This page creates a cookie named user with the value Aram. It lives for 30 days and belongs to the whole website (/). Then the page uses isset() to ask whether the browser sent a cookie with that name.

ئەم لاپەڕەیە کووکییەک بە ناوی user و نرخی Aram دروست دەکات. ٣٠ ڕۆژ دەژی و هی هەموو تۆڕگەکەیە (/). پاشان لاپەڕەکە بە isset() دەپرسێت ئایا تۆڕگەڕەکە کووکییەکی بەو ناوە ناردووە.

Why does the first visit say “not set”? Look at the HTTP messages. On the first request the browser has no cookie. setcookie() only puts a header into the response. The browser sends the cookie back from the second request on:

بۆچی یەکەم سەردان دەڵێت «⁦not set⁩»؟ سەیری نامەکانی HTTP بکە. لە یەکەم داواکاریدا تۆڕگەڕەکە هیچ کووکییەکی نییە. setcookie() تەنها سەردێڕێکی HTTP دەخاتە ناو وەڵامەکە. تۆڕگەڕەکە لە داواکاریی دووەمەوە کووکییەکە دەنێرێتەوە:

The course lists what you need to know when you use cookies:

کۆرسەکە ئەوەی دەبێت بیزانیت کاتێک کووکییەکان بەکار دەهێنیت، ڕیز دەکات:

The second course example stores every parameter in its own variable, so you can see them all. This is the original code from the slide:

نموونەی دووەمی کۆرسەکە هەر پارامیتەرێک لە گۆڕاوێکی تایبەتی خۆیدا هەڵدەگرێت، بۆ ئەوەی هەموویان ببینیت. ئەمە کۆدی ئەسڵیی سلایدەکەیە:

Here is the corrected version. It runs, and you can see each parameter turn into a part of the header:

ئەمە وەشانە ڕاستکراوەکەیە. کار دەکات و دەبینیت هەر پارامیتەرێک دەبێتە بەشێک لە سەردێڕەکەی HTTP:

PHP puts every cookie that the browser sent into the superglobal $_COOKIE. It is an associative array: the key is the cookie's name and the value is the cookie's value. Like every superglobal, it works everywhere in your script (Superglobals).

PHP هەموو ئەو کووکییانەی تۆڕگەڕەکە ناردوونی، دەخاتە ناو سووپەرگلۆباڵی $_COOKIEـەوە. ڕیزەکێکی پەیوەندیدارە: کلیلەکە (Key) ناوی کووکییەکەیە و نرخەکە نرخی کووکییەکەیە. وەک هەموو سووپەرگلۆباڵێک، لە هەموو شوێنێکی دەسنووسەکەتدا کار دەکات (سووپەرگلۆباڵەکان).

To read one cookie, use its name as the key. The course's “example3.php” does that, but it forgets one thing:

بۆ خوێندنەوەی یەک کووکی، ناوەکەی وەک کلیل بەکاربهێنە. «⁦example3.php⁩»ی کۆرسەکە ئەمە دەکات، بەڵام شتێکی لە بیر دەچێت:

The course's PHP deck shows the shortest possible example: create a cookie and print it at once. On the first visit this does not work, because of rule 1:

سلایدەکانی PHPـی کۆرسەکە کورتترین نموونە پیشان دەدەن: کووکییەک دروست بکە و دەستبەجێ چاپی بکە. لە یەکەم سەرداندا ئەمە کار ناکات، لەبەر یاسای ١:

The null coalescing operator ?? gives a default value when the key does not exist, without a warning:

null coalescing operator ?? کاتێک کلیلەکە بوونی نییە نرخێکی بنەڕەتی دەدات، بەبێ هۆشداری:

PHP has no “delete cookie” function. Instead, you call setcookie() again with the same name, path and domain, an empty value, and an expiry time in the past. The browser sees that the cookie has expired and removes it.

PHP هیچ کردارێکی «سڕینەوەی کووکی»ی نییە. لە جیاتی ئەوە، جارێکی تر setcookie() بانگ دەکەیت بە هەمان ناو، ڕێڕەو و دۆمەین، نرخێکی بەتاڵ و کاتێکی بەسەرچوون لە ڕابردوودا. تۆڕگەڕەکە دەبینێت کووکییەکە بەسەرچووە و لایدەبات.

The login lab deletes its cookie the same way when the user logs out; see the cookie version of the login.

تاقیگەی چوونەژوورەوە کاتێک بەکارهێنەر دەچێتە دەرەوە، کووکییەکەی خۆی بە هەمان شێوە دەسڕێتەوە؛ وەشانی کووکیی چوونەژوورەوە ببینە.

Students in this course wrote these two small programs in the lab. Both work on XAMPP, and both hide a lesson about cookies.

خوێندکارانی ئەم کۆرسە ئەم دوو بەرنامە (Program) بچووکەیان لە تاقیگەدا نووسی. هەردووکیان لەسەر XAMPP کار دەکەن و هەردووکیان وانەیەکیان دەربارەی کووکییەکان تێدا شاراوەتەوە.

This page counts how many times you opened it. The first part is an older session version, switched off with comments. The second part does the work with a cookie that lives for 5 seconds.

ئەم لاپەڕەیە دەژمێرێت چەند جار کردووتەتەوە. بەشی یەکەم وەشانێکی کۆنی سێشنە کە بە لێدوانەکان ناچالاک کراوە. بەشی دووەم کارەکە بە کووکییەک دەکات کە ٥ چرکە دەژی.

This page lets the visitor choose a language from a drop-down list. The choice is saved in a cookie named language, and the page greets the visitor in that language.

ئەم لاپەڕەیە ڕێگە بە سەردانکەر دەدات زمانێک لە لیستێکی هەڵبژاردن (Drop-down list) هەڵبژێرێت. هەڵبژاردنەکە لە کووکییەک بە ناوی language خەزن دەکرێت و لاپەڕەکە بەو زمانە بەخێرهاتنی سەردانکەر دەکات.

Run it and watch what the visitor sees, step by step (verified with PHP 8.5):

کاری پێبکە و هەنگاو بە هەنگاو سەیری ئەوە بکە کە سەردانکەر دەیبینێت (بە ⁦PHP 8.5⁩ پشتڕاست کراوەتەوە):

In step 2 the browser sends the form, but it has no cookie yet. PHP runs setcookie(), which only puts a Set-Cookie header into the response. Then the page reads $_COOKIE['language'], and $_COOKIE holds what the browser sent with this request: nothing. In step 4 it holds the old value fr. The new value arrives only with the next request. This is rule 1, and the round-trip figure shows it.

لە هەنگاوی ٢دا تۆڕگەڕەکە فۆرمەکە دەنێرێت، بەڵام هێشتا هیچ کووکییەکی نییە. PHP setcookie() کارپێدەکات، کە تەنها سەردێڕی Set-Cookie دەخاتە ناو وەڵامەکە. پاشان لاپەڕەکە $_COOKIE['language'] دەخوێنێتەوە و $_COOKIE ئەوەی تێدایە کە تۆڕگەڕەکە لەگەڵ ئەم داواکارییەدا ناردوویەتی: هیچ. لە هەنگاوی ٤دا نرخە کۆنەکەی fr تێدایە. نرخە نوێیەکە تەنها لەگەڵ داواکاریی داهاتوودا دەگات. ئەمە یاسای ١ـە و وێنەی گەشتی کووکی پیشانی دەدات.

The comment promises one week (604800 seconds), but the code says time() + 10. So the cookie dies after ten seconds and the visitor's choice is lost (step 5). Probably the author used 10 seconds for testing and forgot to change it back. One week is time() + 604800, or more readable, time() + 7 * 24 * 60 * 60.

لێدوانەکە بەڵێنی یەک هەفتە دەدات (⁦604800⁩ چرکە)، بەڵام کۆدەکە دەڵێت time() + 10. بۆیە کووکییەکە دوای دە چرکە دەمرێت و هەڵبژاردنی سەردانکەر لە دەست دەچێت (هەنگاوی ٥). لەوانەیە نووسەرەکە ١٠ چرکەی بۆ تاقیکردنەوە بەکار هێنابێت و لە بیری چووبێت بیگەڕێنێتەوە. یەک هەفتە بریتییە لە time() + 604800، یان بە شێوەیەکی خوێندراوتر time() + 7 * 24 * 60 * 60.

Cookies live on the visitor's computer. The visitor can read them, change them and invent new ones with the developer tools, and any program can send any Cookie header. So treat every cookie as user input:

کووکییەکان لەسەر کۆمپیوتەری سەردانکەر دەژین. سەردانکەر دەتوانێت بە ئامرازەکانی پەرەپێدەر بیانخوێنێتەوە، بیانگۆڕێت و کووکیی نوێ دروست بکات و هەر بەرنامەیەک دەتوانێت هەر سەردێڕێکی Cookie بنێرێت. بۆیە هەموو کووکییەک وەک نێوخستەی بەکارهێنەر مامەڵە بکە:

That is the website's side. On the visitor's side, cookies are one part of the trail people leave online; where it is kept and how to clear it is in Where your footprints are kept.

ئەمە لایەنی تۆڕگەیە. لە لایەنی سەردانکەرەوە، کووکییەکان بەشێکن لەو شوێنپێیەی خەڵک لە ئینتەرنێتدا جێی دەهێڵن؛ لە کوێ هەڵدەگیرێت و چۆن دەسڕدرێتەوە لە شوێنپێکانت لە کوێ هەڵدەگیرێن ڕوون کراوەتەوە.